Gazeta wyborcza 1.06.2012
Centrum handlowe, hotel, restauracja, a może centrum nauki? W co przemieni się zabytkowy budynek dworca PKP w Krakowie? Na przełomie roku zostanie wystawiony na sprzedaż. - Byleby tu nie powstał supermarket! - ostrzega Kazimierz Czekaj, radny wojewódzki.
- Jak tylko otworzymy w Krakowie nowy, podziemny dworzec, zlecam wycenę dotychczasowego budynku dworcowego. Nie robiliśmy tego do tej pory, bo tego typu dokumenty szybko się dezaktualizują. A to obiekt o sporej wartości. Na przełomie roku planujemy nieograniczony przetarg na ten budynek - zapowiada Paweł Chmielewski, dyrektor PKP SA Oddziału Gospodarowania Nieruchomościami w Krakowie.
W przetargu będzie mógł wziąć udział każdy. PKP nie zamierzają też określać, jaką funkcję ma nadać obiektowi nowy właściciel.
Miasto nie kupi
O zabytkowy budynek raczej nie powalczą samorządy. - Cudownie byłoby mieć ten piękny obiekt dworcowy z klimatem kolei wiedeńskiej w tle i przeznaczyć go np. na działalność kulturalną. Niestety, województwo nie ma pieniędzy, by go kupić, zwłaszcza że spodziewamy się wysokiej wyceny. Ale gdyby PKP chciały go zamienić, chętnie byśmy skorzystali... - marzy Kazimierz Czekaj, przewodniczący komisji budżetowej Sejmiku Małopolskiego. Dodaje, że budynkiem powinien zainteresować się minister kultury. - Może mógłby porozumieć się z ministrem transportu. Rozumiem PKP, że chcą zarobić i dlatego ogłaszają przetarg nieograniczony. Ale może się to skończyć tym, że będziemy tu mieć kolejną Biedronkę! - ubolewa Czekaj.
Również miasto nie przymierza się do zakupu budynku. Grzegorz Stawowy, przewodniczący komisji planowania przestrzennego, żałuje, że w przeszłości nie zrealizowano pomysłu Janusza Sepioła (wówczas marszałka Małopolski), by w tym miejscu prezentować sztukę współczesną.
- Dziś ten budynek nie jest już miastu potrzebny, bo mamy Muzeum Sztuki Współczesnej MOCAK, a także inne muzea: w Fabryce Schindlera oraz w podziemiach Rynku. Budowane jest też centrum kongresowe. Podstawowe funkcje miejskie Kraków ma więc zabezpieczone - mówi Stawowy.
XIX-wieczny budynek przejdzie więc najprawdopodobniej w ręce prywatne. - Z pewnym niepokojem czekam na rozwój wypadków - przyznaje małopolski konserwator zabytków Jan Janczykowski, przypominając, że dworzec jest obiektem zabytkowym i że nowy właściciel nie będzie mógł zmienić jego bryły, w grę nie wchodzą żadne nadbudowy czy przybudówki.
- Zachowane muszą być też obszerne pomieszczenia na parterze budynku. Pewne modyfikacje mogę sobie wyobrazić na wyższych kondygnacjach, tam, gdzie dziś są biura czy pokoje noclegowe - mówi Jan Janczykowski. I proponuje: - Najlepiej byłoby, gdyby PKP jeszcze przed sprzedażą zwróciły się do mnie o wytyczne konserwatorskie. Jeśli będą dołączone do warunków przetargu, uniknie się problemów w przyszłości. Jaką działalność sam widziałby najchętniej w miejscu dawnej stacji? - To budynek o dużej wartości, najlepiej, by miał funkcję publiczną i by ludzie mogli nadal oglądać jego wnętrza - odpowiada Janczykowski.
A może Narodowe Centrum Nauki?
Teoretycznie nie ma ograniczeń w funkcji obiektu: może tu być i hotel, i galeria handlowa, i restauracja.
Janusz Sepioł, obecnie senator PO: - Jeśli budynek kupi prywatny inwestor, będzie chciał na nim zarobić. To zrozumiałe. Takie funkcje jak np. sale wystawiennicze odpadają. Ale dworcowy budynek idealnie nadawałby się na siedzibę Narodowego Centrum Nauki. Wiem, że jego szef prof. Andrzej Jaszczyk szuka nowej lokalizacji. Ta mogłaby go zainteresować: prestiżowa, z ciekawym wnętrzem. To byłoby oryginalne przekształcenie funkcji budynku. Oczywiście ważna byłaby też elastyczność konserwatora zabytków. Mogę też sobie wyobrazić w tym miejscu elegancki hotel... Choć moim zdaniem na luksusowy hotel znacznie bardziej nadaje się inny, niepotrzebny kolejarzom budynek, czyli ogromny gmach przy pl. Matejki - inwestorzy interesowali się tamtym miejscem. Może na obiekt przy dworcu też zwrócą uwagę, choć to inna skala - mówi Sepioł.
Jak nas poinformował dyrektor Paweł Chmielewski, zakończenie prac przy podziemnym dworcu planowane jest na koniec września. Wtedy możemy już powoli żegnać się z dotychczasowym.
